فناوريهاي آموزشي نوين، مرز بين جهل و دانايي

امروزه در سراسر دنيا، اصول آموزش نوين براي دانشآموزان و دانشجويان در مقاطع تحصيلي مختلف، تا حدي جدي گرفته ميشود که حتي پيرويکنندگان از سبکهاي آموزشي قديمي به ويژه اگر کارگزاران و دستاندرکاران سيستم آموزش و تحصيل باشند، مورد توبيخ قرار ميگيرند.

اعتقاد امروز جهانيان در حوزهي آموزش و پرورش بر اين است که پي گرفتن سبکها و روشهاي سنتي و پوسيدهي آموزشي از جمله سيستم مشق شب، نظام شاگرد – معلمي و نشستن بر سر کلاسهاي فيزيکي در واقع خيانت به جامعه و آيندهي آن محسوب ميشود و اگر دستاندرکاران و مديران اجرايي نهادهاي آموزشي نتوانند خود را با استانداردهاي نوين وفق بدهند، بايد از گردونهي مديريتي و اجرايي خارج شوند.

با اين ديدگاه است که امروزه ثبت اختراعات و دستاوردهاي فراوان و بينظيري در حوزهي آموزش الکترونيک و فناوريهاي نوين آموزشي را شاهد هستيم که هر يک به نوع خود گامي در جهت حذف ارزشها و استانداردهاي قديمي آموزش در دنيا محسوب ميشوند و اگر به آمارها و شواهد استناد کنيم، امروزه حضور دانش آموز و دانشجو بر سر کلاسهاي درس، يکي از فرعيات آموزش به شمار ميرود و تعداد کل ساعات حضور وي در مدرسه يا دانشگاه، معمولاً بيش از ۴ يا ۶ ساعت در هفته نخواهد بود. اين در حالي است که کشور ما کاملاً بر خلاف اصول آموزشي دنيا حرکت ميکند و ۴۰ ساعت حضور هفتگي بر سر کلاسهاي مختلف درس، خود نمايانگر تفاوتي است که تئوريهاي آموزشي در کشور ما با روند رو به رشد جهاني دارند.

از سوي ديگر، همزمان با تغيير کردن رويکرد و نگاه به آموزش و پرورش، ابزارها و لوازم مورد نياز براي رسيدن به اهداف خاص ترسيمشده در سيستمهاي آموزشي مدرن دنيا نيز دچار تحول ميشوند

در اين شماره براي معرفي و بررسي چند دستاورد مبتکرانه در حوزهي آموزش و آشنايي بيشتر با تکنولوژيهاي نوين آموزشي، به محيط مدارس و آکادميهاي تحصيلي اروپايي و آمريکايي سر زديم و چند نمونه از اختراعات مورد استفادهي آنها در اين حوزه را از نظر گذرانديم.